در این یکی دو هفته اخیر مستندی زیبا تحت عنوان " اصفهان – آباده – شیراز" از شبکه pdf به طور مداوم پخش شد که این سه شهر را در سال 1341 نشان میداد .
عکسها و فیلمهای گرفته شده در سال 1341 از این سه شهر بدیع و درخور توجه بود.
در مورد آباده هم فیلمهایی از آثار باستانی عمدتًا ویران شده شهر , قلعه زیبای ایزدخواست و فیلمهایی از بازار شهر که عمده کسبه در حال ساخت گیوه بودند به نمایش در آمد.
از همین مستند هم به راحتی میزان اهمیت شهر آباده در سالهای نه چندان دور مشخص بود و همین قرار گرفتن نام آباده در کنار دو شهر مهم ایران نشان از مطرح بودن شهر آباده در ان زمان است .
شباهت ساختار شهری , نوع زندگی , بازار های این سه شهر نشان دیگری از اهمیت شهر آباده در آن زمان داشته است که متاسفانه دیگر نشانی از این شباهت بین آباده و آن دو شهر دیده نمیشود .
عکسهایی از این مستند :
کبفیت بد عکسها به خاطر گرفته شدن عکس با موبایل از روی تلوزیون است :




این روزها روز خاتمی است روز کسی که به پیشنهادش سی ام شهریور ماه از سوی سازمان ملل متحد روز گفتگوی تمدنها نامیده شد ودر عصری که جنگ تمدنها سکه رایج روزگار است سخن گفتن از گفتگوی تمدنها کاری بود که تنها از مردی چون خاتمی برمی آمد که هنوز در پس تلخکامی عصر اصلاح طلبی شیرینی آرمان خواهی را در در ذائقه ایرانیان زنده می کند.
این روزها روز خاتمی است روز شخصی که در سخنرانیش در دانشگاه تهران معنای محترم بودن و محترم ماندن را به ما آموخت در مهمتر از همه کلمه تفاوت را برایمان معنا کرد.
هرچه بیشتر میگذرد و ایران بدون خاتمی را بیشتر درک میکنم بیشتر پی به بزرگی او و عظمت این گفته خاتمی عزیز پی می برم که جایش این روزها در کاخ سعدآباد بسیار خالی است :
هر كه ما را ياد كرد ايزد مر او را يار باد
هر كه ما را خوار كرد از عمر برخوردار باد
هر كه اندر راه ما خاري فكند از دشمني
هر گلي كز باغ وصلش بشكفد بيخار باد
خاتمي رفت و روي سياه اين برهه از تاريخ از آن كساني است كه به او سنگ زدند. كساني كه از پشت او را با توجيه كندروي هل دادند تا مگر زمين بيافتد و آنها كه او را به بهانهي تندروي پس زدند آنها بايد پاسخگوي فرداي اين سرزمين باشند چه آنان كه اميركبير را به مسلخ فين كاشان بردند امروز سر افكندهي تاريخ اند و جز ننگ چيزي همراه نساختند.
( این پست ارتباطی با موضوع وبلاگم ندارد اما به عنوان یک دانشجو ومهمتر از آن به عنوان یک ایرانی باید دینم را به خاتمی به عظمتش و به کسی که تنها سرمایه اش آبرویش است ادا میکردم).